El İşi Dokumacılık Kaybolmasın

0

Ordu’da eski yıllarda el sanatları arasında dokumacılık önemli bir yere sahipti. Birçok ilçede dokumacılıkla ilgili birçok ürünler ortaya konulmakta idi. El dokuma sınıfına giren; kilim, heybe, kol çantası, kolan, çorap, dastar gibi ürünler birçok ailenin geçim kaynağını oluştururlardı.

Ordu’nun Gölköy ilçesine bağlı Kozören köyündeki kadınlar geleneksel Anadolu el sanatlarını gelişen teknolojiye rağmen halen yaşatmaya devam ediyorlar.
Gölköy Kozören’de üretilen el dokumaları kültürel açıdan oldukça tutulmakta ve ön plana çıkmaktadır. Ayrıca Türk Kültüründe önemli bir yere sahip olan kilim dokumacılığı da Kozören’de maharetli ellerde asırlardır motif motif hayat bulmaktadır.

Gölköy ilçe merkezine 13 kilometre uzaklıkta yaklaşık 480 haneli ve 5 bin nüfuslu Kozören köyünde yaşayanlar triko giyim mağazalarının önünden hiç geçmiyor. Köyün kadınları evlerde kullandıkları halı, kilim, ip ve kıyafet olarak çorap, pantolon ve kazak gibi giyim eşyalarının tümünü geleneksel el sanatlarına göre kendileri örüp dikiyor. Gün içinde geleneksel Anadolu folklorunun tipik kıyafetleriyle dolaşan köydeki kadınların bu çabasına erkeklerde ortak oluyor. Erkekler, eşlerinin yaptığı el sanatı ürünleri yol kenarlarına astıkları iplerde sergileyerek köy güzergahı üzerinden geçen araçlarda seyahat edenlerin beğenisine sunuyor.

Yine Gölköy ilçesinin Kozören köyünde el örgü ve dokumalarıyla isim duyurmuş bir ustalarımız vardır. Bunlardan Gürcü ve Muzaffer Karakoç’ lar bu sanatta adlarını çok tanınmışlardır. Gölköy ilçesinde el sanatlarının yaşatılması ve geliştirilmesi için bir dernek oluşumu gerçekleştirilmiş ve çalışmalar daha bilinçli yapılması hedeflenerek, hayata geçirilmiştir.

Ama son yıllarda tüm çabalara rağmen Kozören’de asırlardır yapılan yöremize has geleneksel bu el sanatlarının artık kaybolmaya yüz tuttuğu da belirtiliyor… Ürünlerin ekonomik değeri olmaması sebebiyle gençler bu işe pek heves etmiyor. Yaşlılar bunun dokumasını iyi biliyor ama gençler pek bilmiyor. Yaşlılar da yavaş yavaş piyasadan çekilmeye başladığı için bu geleneksel kültür de zamanla kayboluyor… Birbirinden güzel motiflerle bezeli dokumaların üretildiği bu geleneksel el sanatları Kültür Bakanlığı tarafından muhakkak koruma altına alınmalı, destekleyecek yeni projeler geliştirilmeli, bu sanatın kaybolması engellenmelidir… Yoksa bu geleneksel ve kültürel değeri olan önemli bir sanatı çok yakında sadece fotoğraflarda göreceğiz, maalesef…

Paylaş
Önceki İçerikOrdu’da 2.5 Milyon TL’ye Mal Olan Gözlemevi Depo Oldu
Sonraki İçerikOrdu – Texas
Naim Güney
1958 yılında doğumlu, Hüseyin Naim Güney, ilkokul, ortaokul ve Liseyi Ordu'da bitirdi. KTÜ Ordu Meslek Yüksek Okulundan İnşaat bölümünden mezun oldu. 1979 yılından itibaren bir süre yurt dışında özel sektörde çalıştı. 1980 yılından beri Devlet Su İşlerin 75.Şube Müdürlüğünde çeşitli birimlerde görev yaptı. Evli ve iki çocuk babası olan “H. Naim Güney” hâlihazırda; Ordu hakkında yerel tarih araştırmaları yapmaya devam etmektedir. Çeşitli Dergi, Gazete ve Sosyal Medyada yaptığı yerel araştırmalar seri olarak yayınlanmaktadır. “Eski Vergiler” ve “Ordu’da Meydana Gelen Doğal Afetler” adında iki adet kitabı bulunmaktadır.