10 Adımda Ordulu Olmak

Ordu, kendine has özellikleri ve güzellikleriyle deyim yerindeyse şahsına münhasır güzel bir şehir...

0

Aynı şekilde Ordu’da doğmuş büyümüş veya uzun yıllar burada yaşamış insanlar da zamanla yöreden etkilenerek kendine has özellikler kazanmışlar. Çoğunluğun burada yaşamaktan memnun olduğunu hatta Ordulu olarak yöre insanının kendine has özelliklerine sahip olmaktan bilhassa gurur duyduğunu biliyoruz. Tabii ki bu yörede yaşamamış, buraya hiç gelmemiş insanların biraz da yabancı kaldığı bir ortam var burada. İşte merak edeni için on adımda Ordulu olmak adlı listeyi huzurlarınıza sunuyorum.

1.Tabii ki en başta Orduca konuşmaktır Ordulu olmak.

Ordu şivesi veya ağzı, bazı Türkçe kelimelerin oldukça farklı ve oldukça ilginç söyleniş şekilleriyle birlikte bir bütün haline gelerek, başka yörenin insanına sanki farklı bir dilde konuşma dinliyormuş hissi verebilir. Özellikle yaşlı insanlarda daha sık görülse de Ordu’da yaşayan her insan mutlaka bu şiveye ait en az birkaç kelimeyi günlük hayatında mutlaka kullanır. Şu şekilde küçük ve basit bir örnekle daha anlaşılır olabilir: “Aunu aurdan al da auriya goy.” Türkçesi: “Onu oradan al da oraya koy.”

2.Sabah kahvaltısında turşu kavurması yemektir.

“Yenir mi?” demeyin. Ordulular için çok normal.

3.Yaz kış fark etmeksizin teleferikle Boztepe’ye çıkmaktır.

Bu da Ordulu için vazgeçilmez olmuştur. Hele yazın ve tatil günlerindeki kuyrukta teleferiğe binmek imkansız olabilir.

4.Sahilde boş boş dolanmaktır.

Ordu’da dışarı çıkıp yapacak bir şey bulamadığında, yapılacak en güzel şey olabilir sahilde dolaşmak.

5.Arkadaşların tatil fotoğrafları paylaşırken fındık toplamaktır Ordulu olmak.

Yazın en güzel zamanlarını fındık bahçesinde geçirmek nasıldır bilir misiniz siz?

6.Başka şehirlerde “Laz mısın?” sorularına maruz kalmaktır.

Tüm Karadenizlileri Laz sanan garip bir grup var Türkiye’de.

7.Her sonbaharda Ulugöl’de yürümektir.

Rengarenk ağaçların arasında, tertemiz havada yürümek kadar güzeli yok.

8.Pazar günleri aile ve dostlarla pide yemektir.

Pide de vazgeçilmezdir Ordulu için. Üstelik Pazar kahvaltısında aile ve dostlarla yeniliyorsa.

9.Havada süzülen yamaç paraşütçülerini izlemektir.

Yamaç paraşütü, artık şehir ile özdeşleşmiş bir spor olmuştur.

10.Ve tabii ki amatöre de düşse hep Orduspor’a gönül vermektir.

Yarım asırlık çınar, Ordu’nun simgesi olmuştur. Mor beyaz renkleriyle Ordu’ya hayat vermiştir. Ordulu da ne olursa olsun vazgeçmez Orduspor’dan !

Emre ÖKLÜK / memleketordu.net